Music is my worship

Hayatımdaki en güzel cümleleri ‘msn‘de ya da telefonumun ‘mesajlar’ bölümünde gördüm ben.

‘Msn’de biri online olduğunda yüreğin hopluyorsa, canının yanmasına çok az kalmıştır.’ demiştim bir keresinde. Biriyle ne zaman konuşmaya can atsam, o kadar canımın yanmasına yaklaştığımı hissediyorum.

Kadınlar, ne kadar belli etmeselerde erkeklerden daha çabuk alışır, uyum sağlar, kendini bırakır. Sizin umursamadığımızı düşündüğünüz mesajlar var ya, onların hepsini saklarız biz; telefonumuzda saklamasak bile en küçük güzel mesajınızı 10 kere okuduğumuzdan beynimizde yer eder o cümleler.

Siz bilmezsiniz, biz inanırız.

Flörtün başlarında umursamayız gerçekten; siz ararsınız, mesaj atarsınız, sabaha kadar msn’de yazarsınız, aklımıza girersiniz, alıştırırsınız. Bir süre geçer, çok uzunmuş gibi gözüken çok kısa bir süre. 

Siz bilmezsiniz, biz alışırız.

Her sabah uyandığımızda ‘acaba aradı mı?’, ‘mesaj attı mı?’ diye telefona bakmaya başlamışızdır.

Biz alıştıkça siz uzaklaşırsınız.

Mesajlar kesilir, aramalar azalır. ‘Keşke, baktıkça telefon çalsa.’ deriz, size belli etmeyiz, ama bekleriz. 

Evet, bekleriz. İlişkinin başında neden her şeyi karşımızdakinden bekleriz biliyor musunuz?

Çünkü ilişki süresince kendimizi ne kadar yoracağımızın farkındayızdır, fedakarlıklarımızı o zamana saklarız.

Eğer karşımızdaki sabırlıysa mutluluğumuzun bir süre daha uzayacağını anlayıp rahatlarız. Sonunda canımızın acıyacağını bile bile devam ederiz her şeye.

Benim karşıma kim çıksa kendine alıştırıp beni alışkanlıklarımın ortasında bırakıp gitti. Hiç bir anı bırakmadan, beni kendine alıştırdığını farketmeden gitti. 

Bir şey diyemedim.

Ben sustum, telefonum sustu.